not panosuneler demişler |
gitmekten ziyade gidebileceğini-bilmek arkana bakmadan,en güzeli..ama eğer gitmeni engelleyecek bi sebep varsa en kötüsü,geçmiş olsun:)özgürlüğün düşman ellerde demektir
Gidiyorum bütün aşklar yüreğimde
Gidiyorum kokun hâlâ üzerimde
Sana korkular bıraktım bir de yeni başlangıçlar
Bir kendim bir ben gidiyorum
bazen gitmek gerekir...
döndüğünde sorular karşılar seni, değişik tonlarda, değişik oktavlarda, değişik anlamlarda.
cevapları tek olur genelde… çünkü öyle istedim…
yıkıcı bi etki o şey..içinde başka bir zamanda patlayacak bişey gibi..gitme gitme nereye kadar gitme...gittiğim yol benim değil mi bilmem ki!?
ben de gideyim diyorum olduğum yerden çok uzaklara..bir mağaraya sığınayım dışarıda yağmurun ve kuşların sesi..içeride ruhumun dinen yağmurunun ıslaklığıyla gideceğim yeni bir yeri...kaybolmaktan korkmadığım,her adımımda beni sürekli daha hızlı çeken o zamansız yere....
nerelisin sorusuna hicbir cevap vermek istemedigimle kalmayip üfus cüzdanimdada bos kalmasini istedigim bir bölüm iste orasi. hic bir yere ait olmama istegi bu.
benim de onun yanına gidesim var çook..
mümkün olabilseydi keşke..
:(
gidesim var açık denizlere,denizin mavisine,derinilklerine en derinlere dalıp gidesim var gidipte dönmemesine
Kendimi hiçbir yere ait hissetmiyorum artık. Bir yere varmak değil, sadece gitmek duygusu çekiyor beni. Ana avrat dümdüz çekip gitmek bu öldürgen hayattan...